Wie we echt zijn

19 januari 2018

Jacco Hoogendam

Bestuurssecretaris

We leven in een neoliberale cultuur. Kort samengevat: maatschappelijk succes is uw  hoogsteigen verantwoordelijkheid.

Toen ik begon met lezen van kranten - ik was zo’n jaar of acht -  was de eerste van de twee grote revoluties in mijn leven nog volop gaande. Het was de revolutie van links, de jaren zestig. Traditionele gewoonten en verhoudingen werden op hun kop gezet. Ik mocht eindelijk ‘jij’ zeggen tegen mijn leraren. Organisaties van mensen zelf werden verstatelijkt. De nadruk kwam op individuele rechten.

De tweede revolutie was die van rechts, de marktrevolutie, vanaf de jaren tachtig. De sleutelbegrippen waren deregulering, globalisering en privatisering. Mijn eigen lokale bank, ooit opgericht als kleine onderlinge voor tuinders in Sloten, is verdwenen. In plaats daarvan ben ik nu, of ik het wil of niet, onderdeel van de financiële markten in Londen en New York. En dus van de monocultuur van het kortetermijndenken, de manische kuddes met groot effect op de dekkingsgraden van onze pensioenfondsen.

Het gecombineerde resultaat van die twee revoluties: het individu is bevrijd. En daar hoort bij: voortaan bent u zelf verantwoordelijk. En tegelijkertijd leidden beide revoluties juist ook - heel pervers - tot een ongekende centralisatie van bevoegdheden. Staat en toezichthouders doen verwoede pogingen om de versplinterde samenleving met ongekende regelgeving bijeen te houden. Daar kunnen pensioenfondsen over meepraten.   

Staat en toezichthouders doen verwoede pogingen om de versplinterde samenleving met ongekende regelgeving bijeen te houden. Daar kunnen pensioenfondsen over meepraten.

En de burgers zelf, de ‘bevrijde individuen’? Zij ondergaan de gevolgen van de versplintering, ze merken hoe dun de grens is tussen vrijheid en aan je lot worden overgelaten. Burgers zijn bezorgd om wat ze om zich heen zien en ervaren. Ze onderkennen het belang van duurzaam eten en duurzaam beleggen, met een toekomstbestendig pensioenstelsel. Maar velen kunnen zich deze afwegingen niet veroorloven of komen er niet eens aan toe. Zelfredzaamheid heeft grenzen. Er worden helaas nog steeds veel plofkippen verkocht en we willen vooral een hoog pensioen voor onszelf.

Wat betekent dat nu voor een pensioenuitvoerder? Die kan de wereld niet veranderen, maar wel werelden bij elkaar brengen. Want in de regelingen die we voor onze klanten uitvoeren komen het collectief en het individu samen. Sterker nog: de individuele deelnemer is gebaat bij het goed uitvoeren van een goede collectieve regeling. Daar ligt onze kracht en die kracht zit in de mensen. Nieuwe klanten vertellen ons dat er vanaf het begin een klik was. Dat is iets ongrijpbaars, het heeft te maken met echtheid. In een wereld die alles aan mensen zelf laat, kunnen wij als Blue Sky Group iets betekenen. We hebben oog voor het grotere geheel en de collectieve verantwoordelijkheid, maar ook voor de menselijke maat. Zo laten we zien wie we echt zijn.

Plaats uw reactie